

Afazja polska. 2
Afazja polska jest próbą zmierzenia się z nieopowiedzianą lub słabo znaną historią XX wieku. Wychodząc od konstatacji, że Polska po komunizmie przypomina człowieka, który w wyniku traumatycznych doświadczeń utracił zdolność autoekspresji oraz umiejętność określania własnego miejsca w świecie, odtwarza Przemysław Dakowicz pierwsze akty niemieckiego i sowieckiego terroru, wymierzonego przede
wszystkim w polskie elity kulturalne, społeczne i polityczne. Eseje zebrane w tomie koncentrują się wokół najbardziej symbolicznych wydarzeń pierwszych miesięcy II wojny światowej, widzianych wszelako przez pryzmat skomplikowanego procesu społeczno-kulturowej inżynierii, trwającego od jesieni 1939 roku do przełomu lat 80. i 90. minionego stulecia. Czytelnik przemierza wraz z narratorem ulice obleganego przez Sowietów Grodna, towarzyszy w ostatniej drodze generałowi Józefowi Olszynie-Wilczyńskiemu oraz kapłanom z katedralnej kapituły w Pelplinie, staje nad zbiorowymi grobami Piaśnicy i Szpęgawska, obserwuje z bliska wyborczą farsę na wschodnich ziemiach II Rzeczypospolitej zagarniętych przez ZSRS. Opisowi przeszłości towarzyszy tu refleksja nad Polską współczesną, podejmującą - chaotycznie i nie w pełni skutecznie - próbę skonfrontowania się z nieprzepracowaną traumą, zrozumienia doświadczeń minionych dziesięcioleci i zrekonstruowania utraconej zbiorowej pamięci.
Zobacz pełny opis| Odpowiedzialność: | Przemysław Dakowicz. | Hasła: | Polska - 20 w. Szkice literackie polskie - 21 w. |
| Adres wydawniczy: | Warszawa : Wydawnictwo Sic!, 2016. |
| Opis fizyczny: | 293, [1] s. : il. ; 21 cm. |
| Uwagi: | Na okł.: Szpęgawsk, czyli o granicach wyrażalności, Pelpińska jesień, Obrona Grodna 1939, Śmierć generała Olszyny-Wilczyńskiego, Zbrodnia w Piaśnicy, Sowieckie "wybory", Pierwszy pogrzeb Wyklętych. Bibliogr. s. 281-[286]. |
| Skocz do: | Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki |
Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):
(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)
