

Sprawa generała Zagórskiego : zabójstwo prawie doskonałe
Podczas przenoszenia zbiorów belwederskich do Muzeum Narodowego otwarto tajne, starannie zabezpieczone sejfy Belwederu. Jakież było zdziwienie uczestników tej czynności, kiedy w najbardziej niedostępnym miejscu, czyli kasie ogniotrwałej muzeum belwederskiego, znaleziono pożółkłe już kartki dotyczące wydawałoby się dawno zapomnianej sprawy zaginięcia generała Zagórskiego.
Dlaczego te dokumenty znalazły się
w najpilniej strzeżonym miejscu Belwederu? Książka odpowiada na to pytanie, odsłaniając przed czytelnikiem niewątpliwie największą tajemnicę II Rzeczypospolitej. Główny bohater książki, generał Włodzimierz Ostoja-Zagórski, to postać niezwykła. Erudyta, poliglota, bohater licznych pojedynków, miłośnik i propagator rozwoju techniki wojskowej, ale zarazem człowiek o wielkiej niepohamowanej ambicji. Współdziałał z Józefem Piłsudskim w czasie, gdy przyszły Marszałek współpracował z wywiadem austriackim, a byli też towarzyszami broni w Legionach. Po odzyskaniu niepodległości był traktowany jak jego oponent.
Jednak 6 sierpnia 1927 roku nie tylko sam generał zaginął, bardzo szybko zaginęła też pamięć o nim. Generał Zagórski został niemal zupełnie zapomniany, dzieła jego życia wykoślawione, wszelka wielkość umniejszona, a zasługi odebrane.
| Odpowiedzialność: | Andrzej Ceglarski. | Hasła: | Zagórski, Włodzimierz (1882-1927) Zabójstwo polityczne - Polska - 1918-1939 r. Polska - polityka wewnętrzna - 1918-1939 r. |
| Adres wydawniczy: | Warszawa : Bellona, cop. 2016. |
| Opis fizyczny: | 251, [1] s. : il. ; 21 cm. |
| Uwagi: | Bibliogr. s. 247-249. |